ඔබ.....

පාළු නිරුධක කතරකට දිය දෝතක් වන් 

සෙනෙහස රැගෙන ඔබ ආවා....

මට

ඇසිපිය හෙලෙන හැම මොහොතම

 ඔබ රුවම දිස් වෙනා....

නෙතු නිදි නැතිව මැව්ව හැම හීනෙම 

ඔබ මගෙමයි සිතා...

අපි දුර ඈත දෙකොනක සිත ලතැවී 

සිත ඉගිමරනවා...

අද ඔබ නැතිව 

ඔබ එක්ක 

මා ඉන්නවා.....

You

සිතිජය....

වැහි කළුවක් නෙවෙයි ඕක..

කම්මලේ පිටවන දුමාරේ

වැහි වහින්නේ නෑ ඕකෙන් 

දේදුනු පායන්නෙත් නෑ

අහසේ පොළව ගෑවෙනවලු 

සිතිජය හට ළං උනාම

ඒත්.....

අහසේ පොළව ගෑවෙන් නෑ 

 මේ ඉර හද පවතින තුරු....

ඔබත්.....

පරක් තෙරක් අගක් මුලක් නොපෙනෙන 

සප්ත මහා සාගරයේ.. 

කුඩාම කුඩා ධීවර යාත්‍රාවටත්

දියපිට රැළි දෙබෑකරනා

මහා විශාල නවුකාවටත්.. 

එකසේ එක සිත්ව සමසේ 

පුළුල් වූ ආලෝක ධාරා විහිදුවමින් 

මංමුළා වූවන්ට 

මග හසර කියාදෙන 

ප්‍රදීපාගාරයක් 

බදු වන්න....